Semalam aku btemu kengkawanku yg btgas di Bukit Aman..... dorang ada operasi kat cni.... salh sorang ckap...."sya x kenal awk.. tp bila sya nmpk muka awk sya tahu awk pernah lalui banyak perkara yang menyedihkan...." kwn aku pandang muka aku... aku diam....
Bagaimana lagi aku harus buangkan kesedihan itu..... aku cuba ketawa... tapi ketawa itu tetap palsu.... aku cuba bergembira... tapi kegembiraan itu hanya seketika... aku cuba lupakan semua perkara hitam... tapi bayangan itu masih mengikuti aku... aku cubautk membuka pintu hatiku utk mereka yang memerlukannya... tpi semua itu sukar utk aku lakukan.....
"Jari awk runcing.... org tua2 ckp jari camni akn menggoncang dunia" hahahahhahaha... bukan jari ni goncang dunia laaa... tapi jari inilah yang telah membuat aku menderita..... sedetik bersama kawan2ku membuatkan aku bertambah keliru.... dimana haluan ku sebenarnya... apa yang aku cari...... seksanya hidupku... kenapa semua ini harus berlaku pada aku... kenapa hanya seketika kegembiraan itu..... tidak ada ruangkan utk aku mengecapi kebahagian... keriangan...serta kegembiraan itu.....
Mampukah aku bertatih tanpa pimpinan tgn dari dia... mampukan aku melangkah tanpa dia disisi... mampukah aku berkata2 tanpa dia membimbing... mampukah aku..... argggghhhhhh... kenapa aku melayan perasaan ini... aku tak mampu utk mengambil kputusan ini... tapi aku harus melakukannya.....
Pelengkap Hidupku
Subscribe to:
Post Comments (Atom)









No comments:
Post a Comment